بهرام پس از اینکه در غم پدرش به سوگ نشست سه سال و سه ماه و سه روز پادشاهی کرد. جهان از پادشاهی او شاد بود و همه از وی اطاعت می کردند. بهرام مردم را بسیار نصیحت می کرد و راه پدرش را در پیش گرفته بود.

وقتی مرگش نزدیک شد پسرش بهرام را نزد خود خواند و راه و رسم نیک پادشاهان گذشته را به او یادآوری کرد و از این سرای سپنجی سخن گفت. سپس درگذشت و پادشاهی را برای فرزندش بهرام باقی گذاشت و او را در دخمهای نهادند.